Breitspurbahn to nigdy niezrealizowany projekt kolei, autorstwa Alberta Speera (zaprojektowany na zlecenie Adolfa Hitlera w roku 1936). Cechą wyróżniającą tą superkolej i nadającą jej monumentalność jest rozstaw toru ? o ile u nas, we współczesnej Polsce wynosi on w większości przypadków 1435mm, o tyle w Breitspurbahn miał mieć 3000mm (a nawet 4000 i 6500 wg niektórych planów).
Wraz z projektami torowiska powstały projekty ogromnych superlokomotyw i wielkich, niekiedy kilkupiętrowych wagonów.
Prędkość pociągów osobowych miała dochodzić do zawrotnych, jak na tamte czasy 250 km/h, a towarowych do 100 km/h.
Gratuluję Autorowi świetnego pomysłu na blog tematyczny.
Również ciekawym niemieckim projektem w dziedzinie kolejnictwa był Schienenzeppelin z 1929 roku (a więc powstały jeszcze nie pod auspicjami nazistów). Skład stanowił pojazd o opływowych kształtach będący jednocześnie lokomotywą i wagonem pasażerskim. Do napędu służyły spalinowe silniki lotnicze V12 BMW a później Maybach. Moment obrotowy nie był przenoszony na koła lecz napędzał drewniane śmigło na tyle składu. Śmigło nie było ustawione poziomo lecz pod kątem, co miało zapewniać oprócz siły napędowej docisk składu do toru przy większych prędkościach. Śmigło stanowiło jednak wielkie zagrożenie dla ludzi na dworcach. Taki rodzaj napędu wykluczał również ciągnięcie wagonów oraz kiepsko sprawdzał się przy pokonywaniu wzniesień. Później zrezygnowano ze śmigła na rzecz bardziej konwencjonalnego napędu. W 1931 roku ten pociąg o napędzie śmigłowym po raz pierwszy przekroczył prędkość 200 km/h. W tym samym roku ustanowił również rekord prędkości pojazdu szynowego 230 km/h. Rekord ten został pobity dopiero w latach 50. Schienenzeppelin pozostaje do dzisiaj najszybszym spalinowym pociągiem kolejowym. Składy Schienenzeppelin bez śmigła z napędzanymi kołami osiągały dużo niższą prędkość maksymalną – 180 km/h. Rozpoczęcie wojny w 1939 roku spowodowało zamknięcie projektu ponieważ priorytet na otrzymanie materiałów miały przedsięwzięcia związane z przemysłem wojennym. Zachęcam do przeszukania internetu w poszukiwaniu informacji i zdjęć o pociągu Schienenzeppelin.
Dzięki za dobre słowa : )
Przyznam, że o Schienenzeppelinie czytałem przed napisaniem tego artykułu. Myślałem, czy by nie opisać go na łamach Monumentalne.pl, jednak stwierdziłem, że nie całkiem pasuje do tematyki bloga. Zaintrygował mnie – zwłaszcza swoimi osiągami i wyglądem jak na tamte czasy.
Pozdrawiam.
Nie znalazłem na blogu Twojego e-maila, bo bym ci temat podrzucił parę tematów drogą pocztową – bez obrazy – jako ewentualną inspirację.
Może Schienenzeppelin nie był tak monumentalny w swoich rozmiarach, ale sądzę że jego wymiar cywilizacyjny był spory.
Jak zobaczyłem na pokładzie Breitspurbahn kadłub statku, to przypomniała mi się pewna historia. Okazuje się, że najgłupszymi generałami w wojsku carskim byli admirałowie marynarki wojennej. Poddawani ciągłym kontuzjom głowy w czasie służby na statkach na skutek wstrząsów na statku w czasie oddawania salw artyleryjskich, nie mówiąc o trafieniach. Znanym mankamentem ciężkich pancerników było to, że po oddaniu salwy z dział okręt musiał zawrócić na pozycję do następnego strzału. Promień zawracania takiej jednostki stanowi wiele mil morskich i trwa bardzo długo. Genialni admirałowie słusznie obwiniali o taki stan rzeczy przekrój kadłuba. Wymyślili więc pancernik w formie pływającej wyspy, który miał genialne właściwości manewrowe – zawracał dosłownie w miejscu. Jego wadą wobec jednostek o smukłych kadłubach było to, że ledwo osiągał 7 węzłów (ciężko i w to uwierzyć)! Z resztą zobacz sam: http://www.airlandseaweapons.com/blog/61281-novgorod-russian-armoured-battery-1/
Fajny blog, niektóre posty trochę z krótkie, jak np. ten. No i zrób coś z galerią – otwieranie każdego obrazu i klikanie “wstecz” to niewygodne! Jest tyle świetnych galerii do wordpressa, simpleviewer polecam. Pozdrawiam!