Na większości zdjęć Grande Arche sprawia wrażenie budowli o kształcie ramki, jednak nie dajmy się zmylić pozorom – konstrukcja ta jest niemal idealnym sześcianem (posiada 108 metrów szerokości, 110 wysokości i 112 głębokości).

Grande Arche budowano w latach 1982 – 1990. Jako ciekawostkę można dodać, że budowla ta leży w niemalże jednej linii z klasycznym Łukiem Triumfalnym (zaszła konieczność odchylenia o kilka stopni ze względów technicznych).

Grande Arche, to właściwie Grande Arche de la Fraternite, czyli tłumacząc na język polski Wielki Łuk Braterstwa. Można go uznać za współczesną wersję wyżej wspomnianego Łuku Triumfalnego, zbudowanego jednak tym razem dla uczczenia ludzkości i idei humanitarnych.

Obiekt zaprojektował Johann Otto von Spreckelsen (z pochodzenia Duńczyk), wybrany na drodze międzynarodowego konkursu, ogłoszonego przez ówczesnego prezydenta Francji.

Zapraszam do obejrzenia znalezionych zdjęć jednej z moich ulubionych, monumentalnych budowli:

Ryugyong wznosi się na wysokość około 330 metrów i posiada 105 pięter. Hotel zdecydowanie wyróżnia się nad miastem -- dzięki swojej wysokości jest widoczny z niemal każdego miejsca w mieście.

Budowę rozpoczęto w 1987, jednak pięć lat później, w roku 1992 ją porzucono na kolejne 16 lat. Gdyby budynek został ukończony w terminie, stałby się najwyższym hotelem świata (obecnie przysługiwałoby mu drugie miejsce, tuż za Rose Tower w Dubaju). Bezapelacyjnie za to pozostawał przez te kilkanaście lat najwyższym opuszczonym budynkiem świata.

Celem budowy Ryugyong była zapewne zimnowojenna odpowiedź Korei Północnej na wybudowanie pewnego hotelu w Korei Południowej. Innym powodem mógł być zwiększony napływ turystów, związany z Igrzyskami w Seulu, w roku 1988.

Budowę hotelu Ryugyong, jak już wspomniałem, rozpoczęto w 1987. Otwarcie zaplanowano na rok 1989 (choć co ciekawe, budynek umieszczono na mapach i znaczkach pocztowych nim został ukończony nawet w połowie!). Wystąpiły pewne opóźnienia w otwarciu hotelu, związane z techniczną stroną budowy (głównie chodziło o materiały i technologię). Koszt budowy został oszacowany na blisko 800 milionów dolarów. Kwota ta okazała się zbyt wielka do zrealizowania i ostatecznie w 1992 z braku funduszy (a także z powodu panującego w kraju głodu) przerwano budowę.

Przez kolejne 16 lat wisiał nad miastem posępny, żelbetonowy szkielet nieukończonego giganta. Jego konstrukcja składa się z trzech wielkich skrzydeł o wspólnym zakończeniu. Monumentalną konstrukcję wieńczy 8 obrotowych (!) pięter, nad którymi znajduje się 6 ostatnich, “zwykłych” kondygnacji. Na dachu hotelu widać dźwig, który nigdy nie został usunięty.

Takiemu obrazowi starały się mimo wszystko zaprzeczać koreańskie władze -- dochodziło do wielu sytuacji, gdy Ryugyong był albo wycinany z panoramy miasta, albo przedstawiany jako w pełni ukończony i tętniący życiem (świecące się światła w oknach budynku na znaczkach pocztowych).

Ryugyong otrzymał miano najgorszej budowli w historii ludzkości. Okrzyknięty został również niewiarygodną porażką ekonomiczną.

Przez wspominane już kilka razy 16 lat rząd koreański usilnie starał się znaleźć inwestora, który dokończyłby budowę. Eksperci zastanawiali się jednak, czy dalsza budowa miałaby jakikolwiek sens, ponieważ do stworzenia hotelu w obecnym stanie użyto materiałów kiepskiej jakości, a w dodatku popełniono poważne błędy w konstrukcji.

Wreszcie w roku 2008 pewna egipska firma, świadcząca usługi telekomunikacyjne przystąpiła do odnawiania najwyższych pięter budowli -- w oknach tych kondygnacji pojawiły się szyby. Jednocześnie pewien przedstawiciel władz koreańskich obiecał, że hotel zostanie ukończony do roku 2012. Pod koniec 2008 roku ukazały się ponadto fotografie świadczące o tym, że dużo więcej okien posiada już szyby, a ponadto ostatnie piętra przykryte zostały siatką.

Standardowo, na koniec zdjęcia:

I znaleziony w sieci filmik: